Η μοναξιά μου.
Ναι, υπάρχει ένα πρόβλημα. Ένα πρόβλημα που όλοι το έχουν (είτε σε μεγάλο βαθμό, είτε σε μικρό), απλώς φοβούνται να το παραδεχτούν. Προφανώς θέλει κότσια να παραδεχτείς πως η μοναξιά σου κρατάει συντροφιά. Πολλές φορές το ευχόμαστε βέβαια. Έχει και την γλύκα της.. Αλλά η μόνιμη παραμονή της στην ζωή σου, είναι ανυπόφορη. Η μοναξιά, είναι μια γελοία γκόμενα. Εμφανίζεται σε σένα όποτε την χρειάζεσαι, και σε τραβάει μαζί της. Ο δυσκολότερος αγώνας, είναι όταν την πολεμάς. Δεν αντέχεις μέχρι τέλους. Νιώθεις πως σιγά σιγά τα παρατάς, και πιστεύεις πως είναι καλύτερα να συμβιβαστείς και να συνηθήσεις.. Και καταλήγεις να την αγαπάς. Με τον δικό σου τρόπο.. Η μοναξιά όμως, χρειάζεται παρέα. Γι'αυτό, επιλέγει τα θύματά της. Ναι. Μπορεί και να μου αρέσει που είμαι μόνη. Αυτό δεν πάει να πει πως δεν έχω ανάγκες. Θέλω πολλά. Πολλά απλά πράγματα. Όμως να, που τα απλά πράγματα, είναι και τα πιο δύσκολα.. Ναι, θέλω πίσω τους ανθρώπους που είναι μακρυά μου (εγωιστικό, το ξέρω). Θέλω να ελ...